| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Leonard Henryk Andrzejewski |
| Data urodzenia | 3 stycznia 1924 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Data śmierci | 18 października 1997 |
| Miejsce śmierci | Warszawa |
| Zawód | Aktor filmowy, teatralny i telewizyjny; asystent reżysera |
| Znany z | Założenia Robotniczego Studia Teatralnego (1961) |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Bródnowski, kw. 26D, rząd I, grób 32 |
| Żona | Lucyna |
| Odznaczenia | Medal 10-lecia PRL (1955); Zasłużony Działacz Kultury (1977) |
Leonard Andrzejewski przez kilka dekad występował na scenach polskich teatrów i pojawiał się w filmach oraz w realizacjach telewizyjnych. Zajmował się także współpracą przy realizacjach jako asystent reżysera.
Kariera teatralna
W 1949–1952 był związany z Teatrem Domu Wojska Polskiego w Warszawie. Następnie występował w Teatrach Dramatycznych w Szczecinie (1952–1955) i w Teatrze im. Jaracza w Łodzi (1955–1961). W latach 1961–1966 pracował w Praskim Teatrze Ludowym, potem w Teatrze Ludowym (1966–1975) i w Teatrze Nowym w Warszawie (1975–1991).
W repertuarze miał zarówno role dramatyczne, jak i częste partie charakterystyczne. Współpracował z wieloma reżyserami, między innymi z Jerzym Antczakiem, Aleksandrem Bardinim, Adamem Hanuszkiewiczem, Romanem Kłosowskim i Feliksem Żukowskim. W 1961 roku z żoną Lucyną założył i prowadził Robotnicze Studio Teatralne przy Teatrze Ludowym.
Role sceniczne i praca przy spektaklach
W ciągu kariery występował w licznych przedstawieniach, między innymi w inscenizacjach "Wilhelm Tell", "Wesele", "Kordian" i "Opera za trzy grosze". Pełnił także obowiązki asystenta reżysera przy kilku produkcjach teatralnych w Szczecinie i Warszawie.
Film i telewizja
Andrzejewski pojawiał się w filmach fabularnych od lat pięćdziesiątych. Wśród tytułów z jego filmografii znajdują się m.in. "Faraon" (1966), "Pan Wołodyjowski" (1969), "Potop" (1974), "Człowiek z żelaza" (1981) oraz komedie takie jak "Kogel-mogel" (1988). W telewizji grał w serialach i w Teatrze Telewizji, a w 1976 roku zajął się dubbingiem w polskiej wersji serialu "Ja, Klaudiusz" (postać Warron).
Nagrody i odznaczenia oraz ostatnie lata
W 1953 otrzymał III nagrodę w kategorii zawodowców w I Ogólnopolskim Konkursie Recytatorów. W 1955 roku przyznano mu Medal 10-lecia PRL. W 1977 roku otrzymał tytuł Zasłużonego Działacza Kultury. Zmarł w Warszawie w 1997 roku i został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 26D, rząd I, grób 32).
Podsumowanie
- Urodził się 3 stycznia 1924 w Warszawie i zmarł 18 października 1997 w tym samym mieście.
- Występował w głównych teatrach: Warszawa, Szczecin, Łódź; aktywny zawodowo do 1991 roku.
- W 1961 roku wraz z żoną Lucyną założył Robotnicze Studio Teatralne przy Teatrze Ludowym.
- W filmach i telewizji grał postacie drugoplanowe oraz epizodyczne; współpracował z wieloma reżyserami.
- Otrzymał m.in. Medal 10-lecia PRL (1955) i tytuł Zasłużonego Działacza Kultury (1977).
