| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Zuzanna Araszkiewicz (z domu Dieuleveut-Kaulek) |
| Data urodzenia | 3 lipca 1919 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Data śmierci | 24 stycznia 2000 |
| Miejsce śmierci | Warszawa |
| Zawód i stanowiska | |
| Zawód | Lekarka, internistka |
| Stopień naukowy | doktor habilitowana nauk medycznych |
| Stanowisko | Docent w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie |
| Wykształcenie i habilitacja | |
| Ukończenie studiów | Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego, 1946 |
| Specjalizacje | I spec. 1953, II spec. 1959 |
| Doktorat / habilitacja | Doktorat 1965, habilitacja 1976 |
| Działalność naukowa | |
| Główne obszary badań | Metabolizm wapnia; zaburzenia w chorobach nerek i tarczycy podczas unieruchomienia |
| Publikacje | Autorka lub współautorka 51 prac naukowych; 47 prac w bazie US NLM (1960–1992) |
| Życie prywatne i pochówek | |
| Mąż | Stanisław Araszkiewicz |
| Dzieci | Syn Andrzej (ur. 1947) |
| Pochówek | Aleja Zasłużonych, Cmentarz Wojskowy na Powązkach, kw. 32A-tuje-16 |
Zuzanna Araszkiewicz była lekarzem internistą związaną zawodowo z Instytutem Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie. Pracę naukową łączyła z działalnością kliniczną i dydaktyczną oraz z publikacjami naukowymi.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się 3 lipca 1919 roku w Warszawie. Studia medyczne ukończyła na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego w 1946 roku. Uzyskała I specjalizację w 1953 roku i II specjalizację w 1959 roku. Stopień doktora nauk medycznych zdobyła w 1965 roku, a habilitację w 1976 roku.
Kariera zawodowa i praca kliniczna
Po ukończeniu studiów pracowała jako lekarz stażysta w Klinice Gastrologicznej Akademii Medycznej w Warszawie. W latach 1949–1953 była asystentką-wolontariuszką w I Klinice Chorób Wewnętrznych tej uczelni. Od 1953 roku związała się z Instytutem Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie, gdzie pracowała kolejno jako asystent, starszy asystent i adiunkt, a od 1978 roku zajmowała stanowisko docenta.
Równolegle pracowała w Lecznicy Ministerstwa Zdrowia w Warszawie (1952–1957) oraz w Przychodni Przyklinicznej Instytutu Gruźlicy w Warszawie (od 1967 roku). Prowadziła zajęcia w Studium Doskonalenia Lekarzy w Warszawie (1953–1961), w Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (1975–1981) oraz na II Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie (od 1983 roku). W 1972 roku odbyła staż naukowy w Centre du Métabolisme Phosphocalcique w Paryżu.
Badania naukowe i publikacje
Zajmowała się głównie metabolizmem wapnia oraz zaburzeniami metabolicznymi w chorobach nerek i tarczycy w warunkach unieruchomienia, zwłaszcza pod wpływem leków przeciwprątkowych i cytostatyków. Była autorką lub współautorką 51 prac naukowych. W bazie US National Library of Medicine znajdują się referencje do 47 jej prac opublikowanych w latach 1960–1992.
Działalność opozycyjna i życie prywatne
W latach 80. wspierała działalność opozycji demokratycznej w Polsce Ludowej, udostępniając swoje mieszkanie i samochód na cele tych działań. W 1982 roku, podczas stanu wojennego, uczestniczyła w przeniesieniu Elżbiety Regulskiej z obozu internowania w Gołdapi do szpitala, dokonanemu na podstawie nieprawdziwej diagnozy.
Urodzona jako Zuzanna Dieuleveut-Kaulek, była córką Jeana Luciena Dieuleveut-Kauleka i Łucji z domu Piskorskiej. Wyszła za mąż za Stanisława Araszkiewicza, z którym miała syna Andrzeja, urodzonego w 1947 roku. Zmarła 24 stycznia 2000 roku w Warszawie i została pochowana w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
