| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Julian Marian Auleytner |
| Data urodzenia | 23 stycznia 1948 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Wykształcenie i stopnie | |
| Uczelnia | Szkola Główna Planowania i Statystyki |
| Doktorat | 1977 |
| Habilitacja | 1988 |
| Tytuł profesora | 1995 |
| Zawód i funkcje | |
| Zawód | Ekonomista, wykładowca |
| Uczelnia | Uczelnia Korczaka (Wydział Nauk Społecznych) |
| Funkcje | Rektor Uczelni Korczaka (1993–2004, 2007–2019); członek Komitetu Prognoz „Polska 2000 Plus” |
| Odznaczenia | |
| Główne | Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2001); Medal Komisji Edukacji Narodowej (1997); Medal Uniwersytetu Warszawskiego |
Julian Marian Auleytner to ekonomista i badacz polityki społecznej, który łączy działalność akademicką z aktywnością w organach doradczych. Pełnił funkcje kierownicze na uczelni założonej przez siebie i uczestniczy w pracach Komitetu Prognoz przy Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki. Stopień doktora uzyskał w 1977 roku, habilitował się w 1988 roku, a tytuł profesora otrzymał w 1995 roku. W początkowym okresie pracy zawodowej był zatrudniony od 1969 roku w Wydziale Zatrudnienia m.st. Warszawy.
W 1971 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska z powodów politycznych po wyjeździe do Szwajcarii i Włoch bez zgody PZPR. W tym samym roku podjął pracę w spółce CWU „Libella” jako specjalista ds. pracowniczych. W latach 1977–1988 był adiunktem w Instytucie Pracy i Spraw Socjalnych w Warszawie.
Kariera akademicka i działalność publiczna
W 1992 roku założył Wyższą Szkołę Pedagogiczną Towarzystwa Wiedzy Powszechnej; uczelnia zmieniła patrona na Janusza Korczaka w 2013 roku. Był rektorem tej uczelni w latach 1993–2004 oraz 2007–2019. Do 2013 roku pracował w Instytucie Polityki Społecznej Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, a obecnie pracuje na Wydziale Nauk Społecznych Uczelni Korczaka.
W okresie stanu wojennego zasiadał w Prymasowskiej Radzie Społecznej (1981–1984). W latach 1986–1989 działał w Radzie Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa. W kadencji prezydentury Lecha Wałęsy współpracował z prof. Andrzejem Tymowskim w Prezydenckiej Radzie ds. Polityki Społecznej.
Zaangażowanie w organizacje, publikacje i projekty
Zasiada w Komitecie Prognoz „Polska 2000 Plus” przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. Pełnił obowiązki prezesa Polskiego Towarzystwa Polityki Społecznej, a od 2011 roku jest prezesem Polskiego Towarzystwa Współpracy z Klubem Rzymskim. Był promotorem i recenzentem wielu prac doktorskich i habilitacyjnych.
Jest autorem około 300 publikacji. W 2011 roku opracował wraz z Pawłem Kowalem program wsparcia gospodarstw domowych w postaci wypłaty ekwiwalentu 100 euro; Auleytner twierdzi, że pomysł ten został przejęty i zmodyfikowany przez Prawo i Sprawiedliwość jako program Rodzina 500 plus.
Odznaczenia i wybrane publikacje
Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2001), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1997) oraz Medal Uniwersytetu Warszawskiego.
Wybrane publikacje to:
- Humanistyczny model polityki personalnej w zakładzie pracy, 1981
- Wprowadzenie do doktryn polityki społecznej, 1986
- Polityka społeczna: teoria i organizacja, 2000
- Polska polityka społeczna. Ciągłość i zmiany, 2004
- Polish Social Policy. The Forging of a Social Order, 2006
- Finansowanie polityki społecznej, ZUS, 2017
- Prawa i obowiązki dzieci (wraz z Katarzyną Głąbicką-Auleytner), 2018
