| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Piotr Jan Bakal |
| Data urodzenia | 5 czerwca 1955 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Zawód | poeta, kompozytor, pieśniarz, organizator festiwali, tłumacz, dziennikarz |
| Działalność | |
| Debiut poetycki | miesięcznik Poezja, 1976 |
| Kluby i przeglądy | Hybrydy, Sigma, OPPA (reaktywacja 1997) |
| Przynależność | ZAKR (zarząd 2000–2012), FIDOF |
| Wybrane płyty i nagrody | |
| Dyskografia (wybór) | Obłoki (1997), Rozmnażanie zer (2002), Od słowa do słowa (2013) |
| Nagrody | ZAiKS (2017), Srebrny Medal Gloria Artis (2017), Srebrny Krzyż Zasługi (2021) |
Piotr Bakal zadebiutował poetycko we wrześniu 1976 roku w miesięczniku Poezja. W pierwszych latach współpracował z klubami studenckimi Hybrydy i Sigma, a w 1978 roku zainicjował Ogólnopolski Przegląd Piosenki Autorskiej, którym przez kilka lat kierował.
Życiorys i kariera muzyczna
W latach 80. pracował redakcyjnie i scenicznie przy środowisku piosenki studenckiej: był redaktorem magazynu "Ballada" w 1983–1984 oraz w 1986 roku założył Klub Literacko Muzyczny Ballada, przekształcony w stowarzyszenie w 1995 roku. Jako wykonawca występował na niemal wszystkich festiwalach piosenki literackiej i poezji śpiewanej w Polsce.
Spędził sześć lat we Francji, gdzie uczestniczył w festiwalach, między innymi Printemps de Bourges (1988) oraz Journées Internationales Georges Brassens w Sète (1989). W Châteauroux założył stowarzyszenie Les Oiseaux de Passage i organizował międzynarodowy festiwal Croche Pied w 1991 i 1992 roku. Powrócił do Polski w 1993 roku.
Organizacja festiwali i projekty koncertowe
W 1997 wydał pierwszą płytę "Obłoki" i w tym samym roku reaktywował OPPA, które od 2006 roku działa jako Międzynarodowy Festiwal Bardów. W ramach tej działalności organizował recitale takich artystów jak Paolo Conte (1997), Georges Moustaki (1998) i Lluís Llach (1999).
Był pomysłodawcą i dyrektorem festiwali Augustowskie Noce Z Balladą (1996–1997) oraz Balladowe Nocki Nad Neckiem (1999–2001). Współorganizował też warszawskie koncerty m.in. Enzo Enzo, Maxime'a Le Forestier i Anny Prucnal oraz współtworzył programy telewizyjne dla TVP1 i TVP2.
Dziennikarstwo i publikacje
W latach 1985–1987 prowadził cotygodniową audycję "Śpiewać Poezję" w Programie 3 Polskiego Radia. Pisał artykuły, wywiady i recenzje dla pism takich jak Politechnik, ITD i Magazyn Muzyczny – Jazz, a podczas pobytu we Francji pracował dla paryskiego Radia Solidarność.
Opublikował monografię klubu "Hybrydy" pt. "Hybrydy 50 lat! Zawsze piękni, zawsze dwudziestoletni. Wspomnienia" (grudzień 2007). W listopadzie 2009 wydał książkę z płytą "Pamiętam tamte mewy... - Tomek Opoka" poświęconą życiu i twórczości Tomka Opoki, a w 2012 współpracował przy wydawnictwie dotyczącym Karola Płudowskiego "Taka piosenka".
Dyskografia i wyróżnienia
Wybrane wydawnictwa studyjne to: "Obłoki" (1997), "Rozmnażanie zer" (2002), "Od słowa do słowa" (2013), "Fais Gaffe Aux Paroles (Uważaj na słowa)" (2017), "nie tylko Lato z komarami" (2019) oraz "Było, co było" (2020). Nagrania ukazały się m.in. nakładem Warner Music Poland i SLM Ballada.
Za działalność otrzymał Nagrodę ZAiKS-u za popularyzację polskiej twórczości rozrywkowej i Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" w 2017 roku. W 2021 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.