| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Andrzej Jan Arendarski |
| Data urodzenia | 15 listopada 1949 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Wykształcenie i zawód | |
| Wykształcenie | Wydział Geologii UW; doktor nauk humanistycznych (PAN) |
| Zawód | Polityk, działacz gospodarczy, pracownik naukowy |
| Pełnione funkcje | |
| Posel | Sejm X i I kadencji (1989–1993) |
| Minister | Współpracy gospodarczej z zagranicą (1992–1993) |
| Stronnictwo | Przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego (2002–2006) |
| Krajowa Izba Gospodarcza | Prezes (1990–1992; od 1993 do 2021), od 2021 prezydent |
| Odznaczenia (wybrane) | |
| Polska | Krzyż Komandorski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski |
| Międzynarodowe | Order Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa), Order Zasługi (Włochy), Order Gwiazdy Białej II kl. (Estonia), Krzyż Komandorski Orderu Zasługi (Norwegia), Order Uśmiechu |
Andrzej Jan Arendarski jest związany zarówno z życiem publicznym, jak i środowiskiem gospodarczym; pełnił funkcje parlamentarne, ministrowe oraz kierował główną organizacją reprezentującą przedsiębiorców w Polsce.
Życiorys i wykształcenie
W 1972 ukończył studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Przez rok pracował jako nauczyciel w XLVIII Liceum Ogólnokształcącym im. Edwarda Dembowskiego w Warszawie. W latach 1973–1977 odbył studia doktoranckie w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, a stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał w 1981.
Od 1977 był zatrudniony w Instytucie Historii Nauki, Oświaty i Techniki PAN, najpierw jako starszy asystent, a następnie jako adiunkt. W środowiskach naukowych łączył pracę badawczą z działalnością związkową.
Jak rozwijała się jego działalność polityczna?
W latach 80. działał w Związku Nauczycielstwa Polskiego, a od 1980 uczestniczył w pracach NSZZ "Solidarność", gdzie kierował komisją zakładową w swoim instytucie. W 1989, z ramienia Komitetu Obywatelskiego, uzyskał mandat posła do Sejmu X kadencji i przystąpił do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego.
Był współzałożycielem Kongresu Liberalno-Demokratycznego i pełnił funkcję jego wiceprzewodniczącego. Z listy tej partii w 1991 ponownie wszedł do Sejmu. W parlamencie pracował między innymi w Komisji Handlu i Usług oraz w Komisji Stosunków Gospodarczych z Zagranicą. W latach 2002–2006 kierował Stronnictwem Demokratycznym.
Działalność gospodarcza i funkcje publiczne w sektorze gospodarczym
Pod koniec lat 80. związał się z instytucjami reprezentującymi przedsiębiorców. W latach 1990–1992 był prezesem Krajowej Izby Gospodarczej. W lipcu 1992 objął urząd ministra współpracy gospodarczej z zagranicą w rządzie Hanny Suchockiej i sprawował go do października 1993.
W październiku 1993 ponownie objął funkcję prezesa Krajowej Izby Gospodarczej i kierował nią do 2021, kiedy przeszedł na stanowisko prezydenta tej organizacji. Pełnił też funkcję kierowniczą w Polsko-Ukraińskiej Izbie Gospodarczej oraz był konsulem honorowym Hondurasu w Warszawie. W 1993 współtworzył Grupę Windsor, ponadpartyjne lobby na rzecz prokapitalistycznych reform.
Odznaczenia i wyróżnienia
Otrzymał m.in. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2001) oraz Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1998). Wyróżniono go także zagranicznymi orderami: Orderem Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa, 1997), Oficerem Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (2000), Orderem Gwiazdy Białej II klasy (Estonia, 2002) i Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi (Norwegia, 2003). Jest także laureatem Orderu Uśmiechu.
