| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Janusz Aleksander Atlas |
| Urodzenie | 30 stycznia 1949, Warszawa |
| Data śmierci | 3 stycznia 2010, Warszawa |
| Zawód | Dziennikarz, publicysta, pisarz |
| Wykształcenie i kariera | |
| Wykształcenie | Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Warszawski |
| Główne redakcje | „Piłka Nożna”, „Sztandar Młodych”, „Sportowiec”, „Motor”, „Szpilki”, „Tempo” |
| Działalność publiczna | |
| PZPN | Komisja ds. Mediów; rzecznik prasowy (październik 2009) |
| Nagrody i odznaczenia | |
| Nagrody | Piłkarskie Oskary Canal+ (trzykrotnie), Złote Pióro (III stopień, 1988) |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi (17 maja 2001) |
Janusz Atlas był długoletnim współpracownikiem tygodnika „Piłka Nożna”, gdzie do listopada 2008 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego. W magazynie koncentrował się na problemach korupcji w polskim futbolu, relacjach z Ekstraklasy oraz pracy reprezentacji, a także publikował felietony pod tytułem "Sytuacje podbramkowe".
Życiorys i początki w dziennikarstwie
Był synem Stefana Atlasa (1920–1985), dziennikarza radiowego. Ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W swojej karierze współpracował z wieloma pismami prasowymi, m.in. z "Sztandarem Młodych", "Sportowcem", "Motorem", "Szpilkami" i "Tempem".
W 1988 otrzymał Złote Pióro III stopnia przyznawane przez Klub Dziennikarzy Sportowych. Stacja Canal+ trzykrotnie uhonorowała go Piłkarskim Oskarem; w historii polskiego dziennikarstwa sportowego był jedynym, który zdobył tę nagrodę trzykrotnie. Gościł także jako pytający w programie "100 pytań do...".
Jak wyglądała praca w PZPN?
Od stycznia 2009 działał w strukturach Polskiego Związku Piłki Nożnej, gdzie kierował Komisją ds. Mediów. 1 października 2009 został powołany na rzecznika prasowego PZPN. Funkcję tę pełnił krótko — 29 października 2009 zastąpiła go Agnieszka Olejkowska.
Książki i epizody filmowe
Był autorem kilku książek obejmujących zarówno tematykę sportową, jak i pozasportową. Do jego publikacji należą m.in. "Atlas towarzyski" (1991), "Atlas kryminalny" (1992), "Atlas erotyczny – wszystko o kobietach" (1993), "Atlas figur przeróżnych" (2004) oraz "Poczet polskich olimpijczyków".
W filmach pojawiał się epizodycznie. W roku 1982 zagrał mężczyznę przy szatni w "Punkty za pochodzenie" i pisarza Zdzisia w odcinku 5 "Życia Kamila Kuranta". W 1983 wystąpił jako prezes w "Incydencie na pustyni", w 1984 jako kierowca w "Zdaniem obrony" oraz w 1996 jako dziennikarz na konferencji w odcinku 9 serialu "Ekstradycja 2".
Życie prywatne i śmierć
Był żonaty z Katarzyną Dowbor i pozostawał w związku z Hanną Bakułą. Miał dwóch synów: Michała i Aleksandra. Zmarł na szpiczaka. Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, kwatera 23B-6-12.
