| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | Jerzy Grzegorz Arnold |
| Urodzenie | 29 grudnia 1791, Warszawa |
| Śmierć | 18 grudnia 1858 |
| Zawód / rola | Pułkownik wojsk Królestwa Polskiego; inżynier |
| Najważniejsze prace | Budowa Kanału Augustowskiego (śluz Gorczyca i Dąbrówka) |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Orderu Virtuti Militari; krzyż św. Włodzimierza; krzyż św. Anny II klasy |
| Honorowe obywatelstwo | Wolne Miasto Kraków (17 lutego 1819) |
| Rodzina | Trzykrotnie żonaty: Barbara z Wrzesińskich Małkiewiczowa, Tekla z Bychawców, Józefina Dahlen |
Jerzy Arnold był oficerem i inżynierem, który łączył służbę wojskową z pracami inżynierskimi. Służył w armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, brał udział w powstaniu listopadowym, a także prowadził prace przy budowie odcinków Kanału Augustowskiego.
Jak wyglądała jego służba wojskowa?
Wstąpił do wojska Księstwa Warszawskiego w 1809 jako kanonier w artylerii. W kwietniu 1811 ukończył Szkołę Aplikacyjną i otrzymał przydział do Twierdzy Modlin. Odbył kampanię 1812; po upadku Modlina trafił do niewoli rosyjskiej. Po zwolnieniu, od stycznia 1815 służył w armii Królestwa Polskiego, pracując w kwatermistrzostwie generalnym.
Jakie prace inżynierskie prowadził i co po nich nastąpiło?
W latach 1816–1819 uczestniczył w wytyczaniu granic między Królestwem Polskim a Wolnym Miastem Krakowem; w uznaniu tej pracy otrzymał 17 lutego 1819 tytuł honorowego obywatela Krakowa. Od 1823 pracował przy budowie Kanału Augustowskiego; do jego zadań należała budowa śluz w Gorczycy i Dąbrówce. Po dymisji wojskowej we wrześniu 1831 przeszedł do cywilnej służby w Zarządzie Dróg i Komunikacji. W 1840 pełnił funkcję inżyniera obwodu piotrkowskiego, a następnie inżyniera gubernialnego w Suwałkach. Po przejściu na emeryturę w 1852 osiadł w dobrach Balla Kownacka, które odziedziczył po pierwszej żonie.
Jakie wyróżnienia i jakie wydarzenia wojenne zapisały się w jego życiu?
W 1827 otrzymał krzyż św. Włodzimierza, a w grudniu 1829 krzyż św. Anny II klasy. W 1830 otrzymał znak honorowy za 15 lat nieskazitelnej służby oficerskiej. W czasie powstania listopadowego wyróżnił się w bitwie o Olszynkę Grochowską; za zasługi otrzymał Złoty Krzyż Orderu Virtuti Militari i awans do stopnia pułkownika. We wrześniu 1831 złożył dymisję ze służby wojskowej.
Jak wyglądało jego życie prywatne i gdzie został pochowany?
Był synem lekarza Jerzego Chrystiana i Rozalii z Roesslerów. Zawarł trzy małżeństwa: z Barbarą z Wrzesińskich Małkiewiczową, z Teklą z Bychawców oraz z Józefiną Dahlen. Zmarł 18 grudnia 1858 i został pochowany na cmentarzu w Sylwanowcach.
