| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 1931, Warszawa |
| Zawód | malarz, ilustrator, pisarz |
| Pochodzenie | Polska (działa w Brazylii) |
| Wykształcenie i związki | |
| Studia | McGill University; Art Association of Montréal |
| Grupa | The Automatists |
| Działalność | |
| Ilustracje | 24 ilustracje do "Cadernos de João" (Aníbal Machado, 1961) |
| Praca naukowa | ICA/UNB; Uniwersytet Federalny w Uberlandia (UFU); UNB |
| Miejsce zamieszkania | Várzea Alegre, Ceará (Brazylia) |
Maciej Antoni Babiński urodził się w Warszawie w 1931 roku. Jest uznawany jako malarz, ilustrator i autor związany przede wszystkim z życiem artystycznym Brazylii.
Jak wyglądały wczesne lata i edukacja?
Rok po wybuchu II wojny światowej Maciej Babiński wraz z rodziną przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie rozpoczął pierwsze lekcje rysunku. Pod kierunkiem Raphaela Williama poznał technikę akwareli i pracę w plenerze. W 1949 rodzina wyemigrowała do Montrealu; tam Babiński rozpoczął studia na wydziale malarstwa McGill University pod opieką Johna Goodwina Lymana i równocześnie uczęszczał na zajęcia grawerowania u Eldon Grier oraz grafiki i rysunku u Goodridge Robertsa w Art Association of Montréal.
W pracowni Goodridge Robertsa tworzył pejzaże, martwe natury i wnętrza. Dołączył do awangardowej grupy artystów "The Automatists", skupionej wokół Paul-Émile Borduasa, która w 1952 roku zaprezentowała swoje prace w Musée des Beaux-Arts de Montréal. W 1953 roku miał pierwszą wystawę indywidualną i podjął decyzję o wyjeździe do Brazylii.
Jak rozwijała się kariera artystyczna i dydaktyczna w Brazylii?
Po przeprowadzce do Brazylii Babiński przez dwanaście lat mieszkał w Rio de Janeiro i włączył się w tamtejsze środowisko artystyczne. Poznał Oswaldo Goeldiego, Augusto Rodriguesa i Darela Valença Linsa oraz uczestniczył w zbiorowych wystawach. W 1961 roku otrzymał zamówienie na wykonanie 24 ilustracji do powieści Aníbal Machado "Cadernos de João".
Pierwszą indywidualną wystawę w Brazylii zorganizowano w 1962 roku w Galerii Selearte w São Paulo, a kolejną w 1964 roku w Petite Galerie w Rio de Janeiro. W 1965 roku przyjęto mu propozycję pracy jako wykładowca w Centralnym Instytucie Sztuki Uniwersytetu Brasilia (ICA/UNB), lecz przerwał tę działalność rok później z powodu prześladowań politycznych. W latach 1966–1974 mieszkał w São Paulo, a następnie przeniósł się do stanu Minas Gerais, najpierw do Araguari, a potem do Uberlandii.
W 1979 roku rozpoczął pracę wykładowcy na Uniwersytecie Federalnym w Uberlandia (UFU) i pozostał tam do 1987 roku. Po przywróceniu mu praw do wykładania wrócił na UNB w 1988 roku i wykładał do przejścia na emeryturę w 1991 roku. Po zakończeniu pracy dydaktycznej osiedlił się w Várzea Alegre w stanie Ceará; w 2004 roku w Caixa Cultural Complex w Brasilii odbyła się retrospektywna wystawa z okazji pięćdziesiątej rocznicy jego zamieszkania w Brazylii.
