Michał Anioł — polski aktor filmowy i teatralny

Michał Anioł to aktor filmowy i teatralny urodzony w Warszawie. Zyskał rozpoznawalność dzięki rolom w filmach fabularnych i spektaklach telewizyjnych, a jego dorobek obejmuje także pracę dubbingową i słuchowiska radiowe.

Życiorys i wykształcenie

Urodził się 11 maja 1954 roku w Warszawie i wychowywał się wraz z bratem Sławomirem. Jego ojciec pracował jako dziennikarz. Jako dziecko marzył o zawodzie szofera, a od dziewiątego roku życia zafascynowała go aktorstwo. W młodości był nieśmiały i wrażliwy; dużą rolę w jego zainteresowaniach odgrywała telewizja, zwłaszcza westerny, oraz kino i radio.

W 1977 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Na studiach był w jednej rocznikowej grupie z Grażyną Szapołowską, Cezarym Morawskim i Marcinem Trońskim. Na ostatnim roku zagrał kilka ról w inscenizacji Zimowej opowieści Williama Szekspira w reżyserii Zofii Mrozowskiej.

Kariera teatralna

Bezpośrednio po studiach, w sezonie 1977/1978, otrzymał angaż w Teatrze na Woli i pozostawał tam związany do 1984 roku. W tym czasie występował w wielu przedstawieniach – od ról w spektaklach współczesnych po adaptacje klasyki. W repertuarze Teatru na Woli pojawiały się jego partie w inscenizacjach m.in. Brechtowskiego Życia Galileusza, Amadeusza Petera Shaffera oraz Wojny i pokoju Lwa Tołstoja.

W drugiej połowie lat 80. grał w Teatrze Narodowym i w Teatrze Rozrywki w Chorzowie. W 1988 wyemigrował do Grecji, a w latach 1989–1998 mieszkał w Kanadzie i w Stanach Zjednoczonych. Tam pracował m.in. jako recepcjonista i pracownik wypożyczalni kaset wideo. Studiował w American Academy of Dramatic Arts, występował w teatrach kanadyjskich – zagrał między innymi Pozzo w Czekając na Godota – oraz prowadził własne Kontrast Actor Studio.

W 2007 poproszono go o zastępstwo w Teatrze im. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim. W latach 2008–2019 był związany z tym teatrem. W 2010 redaktor "Dialogu" Jacek Sieradzki umieścił go w swoim Subiektywnym Spisie Aktorów Teatralnych za rolę w Zapachu żużla. W 2019 otrzymał nagrodę Juliusza przyznaną przez Stowarzyszenie Widzów Gorzowskiego Teatru, a w 2021 zdobył Motyla, Nagrodę Kulturalną Prezydenta Miasta Gorzowa Wielkopolskiego.

Kariera filmowa i telewizyjna

Debiutował na ekranie rolą ucznia w serialu Polskie drogi (1976). W pełnometrażowym filmie pojawił się po raz pierwszy jako partyzant w telewizyjnym filmie Drogi pośród nocy Krzysztofa Zanussiego (1979). Szeroką widownię zyskał dzięki postaci młodego artysty plastyka Michała Szczerbica w Karate po polsku (1982).

W 1985 wystąpił jako kapitan Kwaterno w familijnym filmie muzycznym Podróże pana Kleksa. Zagrał także w filmie Karol. Człowiek, który został papieżem (2004) oraz pojawiał się w spektaklach Teatru Telewizji i w serialach. Podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych gościnnie wystąpił m.in. w serialach Napoleon (1991) i Millennium (1997). Za rolę Pasternaka w filmie Księstwo (2011) otrzymał nominację do nagrody Złota Kaczka.

Dubbing i słuchowiska radiowe

Realizował prace dubbingowe i brał udział w słuchowiskach. Dubbingował między innymi Davida Wilkersona w adaptacji filmowej powieści Krzyż i sztylet, postać Freda w serialu Scooby i Scrappy Doo (1979) oraz Białego Lwa w serialu Bajarz (1987).

W Teatrze Polskiego Radia wystąpił w kilku słuchowiskach: Lutnia z Czarnolasu Jana Kochanowskiego (1980), Syn Jagiełły Władysława Milczarka (1980) jako Władysław III Warneńczyk, Stąd do wieczności Jamesa Jonesa (1980) oraz Koniec świata Stanisława Stanika (2004) jako konduktor.

Podsumowanie

• Urodzony 11 maja 1954 w Warszawie.
• Absolwent PWST w Warszawie (1977).
• Rozpoznawalność przyniosły role w "Karate po polsku" i "Podróże pana Kleksa".
• Mieszkał i pracował w Grecji, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych (1988–1998).
• Odznaczony Brązowym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" w 2016 roku.