| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 15 listopada 1948, Warszawa |
| Zawód | ekonomista, nauczyciel akademicki |
| Wykształcenie i stopnie | |
| Ukończenie studiów | Wydział Nauk Ekonomicznych UW, 1973 |
| Doktorat | Uniwersytet Warszawski, 1976 |
| Habilitacja | UW, 1992 — rozprawa "Modele funkcjonowania przedsiębiorstw" |
| Tytuł profesora | profesor nauk ekonomicznych, nadany w 2013 |
| Kariera | |
| Instytucje | Branżowy Ośrodek Organizacji i Ekonomiki Przemysłu Motoryzacyjnego; Instytut Nauk Ekonomicznych PAN; GUS; WSIiZ; Prywatna Wyższa Szkoła Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych |
| Stanowiska | kierownik pracowni; profesor nadzwyczajny; dyrektor Zakładu Badań Statystyczno-Ekonomicznych (GUS i PAN, 2002–2004) |
| Specjalizacja | |
| Obszary badań | ekonometrii, mikroekonomii, statystyka ekonomiczna, transformacja gospodarki, innowacyjność przedsiębiorstw |
| Odznaczenia | |
| Odznaczenia | Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2010); Złoty Krzyż Zasługi (2005) |
| Wybrane publikacje | |
| Publikacje | Modele funkcjonowania przedsiębiorstw (1986); The Second Stage of Polish Economic Transformation (1996); prace i raporty o innowacyjności (2005–2012) |
Tadeusz Baczko jest ekonomistą i profesorem nauk ekonomicznych, którego prace dotyczą m.in. ekonometrii, mikroekonomii oraz statystyki ekonomicznej. Zajmuje się także problematyką transformacji polskiej gospodarki i innowacyjności przedsiębiorstw.
Życiorys i stopnie naukowe
W 1973 ukończył studia na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego. Doktorat uzyskał na tej samej uczelni w 1976 roku. W 1992 otrzymał stopień doktora habilitowanego na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie rozprawy zatytułowanej "Modele funkcjonowania przedsiębiorstw".
Tytuł profesora nauk ekonomicznych nadał mu w 2013 roku prezydent Bronisław Komorowski. Informacja o rodzinnych powiązaniach wskazuje, że jest bratankiem Bronisława Baczki.
Kariera zawodowa i działalność badawcza
W pierwszym etapie pracy zawodowej był związany z Branżowym Ośrodkiem Organizacji i Ekonomiki Przemysłu Motoryzacyjnego, gdzie pełnił m.in. funkcję kierownika pracowni. W 1982 podjął zatrudnienie w Instytucie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie i dochodził do stanowiska profesora nadzwyczajnego.
W latach 2002–2004 kierował Zakładem Badań Statystyczno-Ekonomicznych Głównego Urzędu Statystycznego i Polskiej Akademii Nauk. Był także profesorem nadzwyczajnym Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej i Zarządzania w Warszawie oraz nauczycielem akademickim w Prywatnej Wyższej Szkole Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych.
Baczko współtworzył listy rankingowe polskich przedsiębiorstw — w tym Listę 500 największych polskich przedsiębiorstw z 1984 roku — oraz ranking 500 najbardziej innowacyjnych przedsiębiorstw w Polsce z 2005 roku. Był redaktorem naukowym wydawanego corocznie Raportu o innowacyjności gospodarki Polski w latach 2005–2012. Współpracował z Fundacją Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (CASE) jako współtwórca i członek rady oraz koordynował międzynarodowe projekty badawcze z instytucjami takimi jak Harvard University i International Center for Economic Growth w San Francisco.
Odznaczenia i wybrane publikacje
W uznaniu działalności naukowo-dydaktycznej otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski w 2010 roku. Wcześniej, w 2005 roku, uhonorowano go Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w działalności na rzecz rozwoju gospodarki.
Poniżej wybrane pozycje publikacyjne:
- Modele funkcjonowania przedsiębiorstw (1986)
- The Second Stage of Polish Economic Transformation. Transformation Policy. Analyses, Recommendations, Policy (1996)
- The Future of Science and Technology and Innovation Indicators and the Challenges Implied (2009)
- Raport o innowacyjności gospodarki Polski (redaktor naukowy, 2005–2012)
- Raport o innowacyjności sektora lotniczego w Polsce (2011)
- Raport o innowacyjności sektora ochrony zdrowia w Polsce (2012)
