| Waldemar Baczak | |
|---|---|
| Pseudonimy | Młody, Arne, F-25, Henryk |
| Data urodzenia | 15 listopada 1922 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Data śmierci | 24 lutego 1947 |
| Miejsce śmierci | Warszawa (więzienie mokotowskie) |
| Rola | kapral podchorąży Armii Krajowej |
| Jednostka | pułk Baszta |
Waldemar Baczak był żołnierzem Armii Krajowej, związanym z pułkiem Baszta, który brał udział w powstaniu warszawskim. Po wojnie został aresztowany i 24 lutego 1947 roku stracony w więzieniu mokotowskim.
Życiorys i służba wojskowa
Waldemar Baczak przyszedł na świat w Warszawie 15 listopada 1922 roku. W czasie okupacji służył w Armii Krajowej, zajmując stanowisko kaprala podchorążego. Służył w strukturach pułku Baszta i uczestniczył w zbrojnym wystąpieniu mieszkańców stolicy podczas powstania warszawskiego.
Po zakończeniu działań wojennych Baczak został zatrzymany. Zmarł przez wykonanie kary śmierci 24 lutego 1947 roku w więzieniu mokotowskim w Warszawie.
Upamiętnienie i postanowienia prawne
Dokładne miejsce pochówku Waldemara Baczaka nie jest znane. Istnieje kilka mogił symbolicznych upamiętniających jego pamięć: na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie w Kwaterze „na Łączce”, na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem oraz na Starych Powązkach w grobie rodzinnym (kwatera 241-6-12).
Izba Wojskowa SN 8 III 1991 nakazała zmienić orzeczenia b. WSR w Warszawie i b. NSW i oskarżonych uniewinnić. 11 maja 2020 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podpisał postanowienie Nr 112.27.2020 o pośmiertnym nadaniu Waldemarowi Baczakowi pierwszego stopnia oficerskiego — podporucznika.
