| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Tomasz Zdzisław Antoniewicz |
| Urodzenie | 21 grudnia 1927, Warszawa |
| Zgon | 8 maja 1999 |
| Zawód | dyplomata, urzędnik państwowy |
| Edukacja i przynależność | |
| Wykształcenie | Akademia Nauk Politycznych; magister prawa, Uniwersytet Warszawski (1955) |
| Partia | Polska Partia Robotnicza; Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Najważniejsze funkcje | |
| Prezes | Główny Urząd Ceł (1969–1972) |
| Chargé d’affaires | ambasada PRL w Wellington, Nowa Zelandia (1987–1990) |
| Pochówek | Cmentarz Wojskowy na Powązkach |
Tomasz Antoniewicz był urzędnikiem i dyplomatą, którego kariera łączyła pracę w ministerstwie handlu zagranicznego z obsługą placówek zagranicznych. Był znany z kierowania Głównym Urzędem Ceł w latach 1969–1972 oraz z pełnienia obowiązków chargé d’affaires w Wellington pod koniec lat 80.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 21 grudnia 1927 w Warszawie jako syn Wiktora oraz Janiny (w niektórych zapisach Marcjanny). W czasie okupacji uczestniczył w tajnych kompletach i wstąpił do Szarych Szeregów. Po powstaniu warszawskim został wywieziony do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen/Oranienburg. Po wojnie wrócił do kraju i kontynuował naukę; działał jako grupowy Związku Walki Młodych.
W 1948 rozpoczął studia na Wydziale Społeczno-Politycznym i Dziennikarskim Akademii Nauk Politycznych w Warszawie. W 1955 uzyskał magisterium na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Politycznie związany był najpierw z Polską Partią Robotniczą, a od 1948 z Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą.
Kariera urzędnicza i dyplomatyczna
Po wojnie pracował krótko w Wydziale Zdrowia Urzędu m.st. Warszawy (1945–1947). W latach 1947–1954 zatrudniony był w Polskim Monopolu Tytoniowym, gdzie awansował od starszego inspektora do naczelnika wydziału. Od 1956 do 1964 pracował w Departamencie Prawno-Organizacyjnym Ministerstwa Handlu Zagranicznego, piastując stanowiska od starszego radcy do dyrektora.
W latach 1964–1969 oraz 1974–1979 pełnił funkcję radcy handlowego w ambasadzie PRL w Oslo. Od 1 sierpnia 1969 do 26 stycznia 1972 kierował Głównym Urzędem Ceł. Po zakończeniu tego okresu wrócił do Ministerstwa Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej, gdzie do 1974 ponownie stał na czele Departamentu Prawno-Organizacyjnego. W 1980–1984 był dyrektorem Resortowego Ośrodka Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej przy tym ministerstwie.
W 1986 powierzono mu stanowisko radcy handlowego w ambasadzie w Wellington. Od maja 1987 do września 1990 zajmował tam stanowisko chargé d’affaires ad interim, reprezentując placówkę PRL w Nowej Zelandii.
Gdzie został pochowany?
Po śmierci 8 maja 1999 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Podsumowanie
- Urodzony 21 grudnia 1927 w Warszawie; zmarł 8 maja 1999.
- Prezes Głównego Urzędu Ceł w latach 1969–1972.
- Radca handlowy w Oslo (1964–1969, 1974–1979) i Wellington (od 1986).
- Chargé d’affaires ad interim w Wellington w latach 1987–1990.
- Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
