| Antoni Albertrandi | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | Antoni Zygmunt Aleksander Albertrandi (Albertrandy) |
| Data urodzenia | 1732 lub 1733 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Data śmierci | 1795 |
| Miejsce śmierci | Nowe koło Świecia (według innych źródeł Warszawa) |
| Zawód | malarz klasycystyczny, teoretyk malarstwa, poeta |
| Rola przy dworze | nadworny malarz królewski |
| Znane publikacje | Bieg teoretyczny malarstwa (1787); Wiersz o malarstwie. Pieśni V (1790) |
| Pokrewieństwo | brat stryjeczny Jana Chrzciciela Albertrandiego |
Antoni Zygmunt Aleksander Albertrandi urodził się w Warszawie w latach 1732 lub 1733 i działał jako malarz klasycystyczny. Kształcił się u Szymona Czechowicza, kontynuował studia malarskie poza granicami Polski i pracował w Malarni Królewskiej przy dworze Stanisława Augusta. Był autorem pism teoretycznych i utworów poetyckich oraz otrzymał nominację na nadwornego malarza królewskiego.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się po roku 1730 w Warszawie jako syn Franciszka. Początkowo pobierał nauki malarskie u Szymona Czechowicza. Następnie studiował malarstwo poza granicami Polski. W Warszawie współpracował z Marcelem Bacciarellim w Malarni Królewskiej i udzielał prywatnych lekcji, między innymi Józefie Amelii z Mniszchów Potockiej.
W 1776 roku został mianowany nadwornym malarzem królewskim i nobilitowany wraz z bratem stryjecznym Janem Chrzcicielem. Ożenił się z Marianną Kowalską i miał jedną córkę, Franciszkę, która wyszła za Wojciecha Laskarysa, syna Teodora, generała wojsk litewskich Rzeczypospolitej. Większość jego prac malarskich nie zachowała się.
Twórczość i piśmiennictwo
Malował portrety, tworzył rysunki do sztychów i winiety do druków, a także podejmował tematy religijne oraz mitologiczne. Do jego publikacji należy Bieg teoretyczny malarstwa wydany w Warszawie w 1787 roku oraz liryczny utwór "Wiersz o malarstwie. Pieśni V" z 1790 roku. W swoich pismach opisał zasady obserwacji ciała ludzkiego, ruchu i metodę rysowania oraz dołączył wykład z osteologii, myologii i proporcji ciała ludzkiego. Korespondencja prowadzona przez niego zachowała się w formie rękopisów w Archiwum Głównym Akt Dawnych.
Śmierć i miejsce pochówku
Zmarł w 1795 roku w Nowem koło Świecia i został pochowany w kościele bernardynów w tym mieście. Według innych źródeł, według K. W. Wójcickiego, dożył 70 lat i zmarł w Warszawie w okresie Księstwa Warszawskiego. Informacje o dacie i miejscu śmierci różnią się w źródłach.
