| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 15 stycznia 1809, Warszawa |
| Zgon | 4 maja 1855, Batignolles (Paryż) |
| Zawód / rola | publicysta; działacz emigracyjny; uczestnik powstania listopadowego |
| Wykształcenie | Wydział Prawa i Administracji, Królewski Uniwersytet Warszawski (studia przerwane) |
| Służba wojskowa | 1. pułk ułanów, podporucznik |
| Pochodzenie | ojciec: szlachcic włoski z Mediolanu; matka: Marianna z Mleczków |
| Członkostwo | karbonariusze; Towarzystwo Demokratyczne Polskie (1836–1846) |
| Publikacje | O stanie sprawy demokratycznej w Anglii (1838); Rzecz o zrozumieniu stanu w Polsce (1850) |
| Pochówek | Cmentarz Montmartre |
Jan Alcyato urodził się 15 stycznia 1809 roku w Warszawie. Był publicystą i działaczem emigracyjnym, znanym z udziału w powstaniu listopadowym i działalności w środowiskach demokratycznych na emigracji.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się jako syn włoskiego szlachcica z Mediolanu i Polki Marianny z Mleczków. Podjął studia na Wydziale Prawa i Administracji Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Przerwał naukę, by jako ochotnik wziąć udział w powstaniu listopadowym. Walczył w 1. pułku ułanów i osiągnął stopień podporucznika.
Po upadku powstania wyjechał do Francji, osiadł między innymi w Dijon. W Paryżu studiował nauki moralne i języki obce. Włączył się do organizacji karbonariuszy i uczestniczył w wyprawach frankfurckiej w 1833 roku oraz sabaudzkiej w 1834 roku.
Jak uczestniczył w przygotowaniach powstania krakowskiego?
Był członkiem Towarzystwa Demokratycznego Polskiego w latach 1836–1846. Z ramienia TDP przyjeżdżał do krajów zaboru — odwiedzał Wielkopolskę, Galicję i Kraków w 1846 roku i brał udział w przygotowaniach do powstania krakowskiego. Ostatecznie opowiedział się za odwołaniem wystąpienia po aresztowaniach spiskowców w Poznańskiem i po wkroczeniu wojsk austriackich do Krakowa. 18 lutego 1846 roku powrócił do Francji.
Decyzja o odwołaniu akcji spowodowała silne oskarżenia pod adresem Alcyato. Sąd Bratni usunął go z Towarzystwa Demokratycznego Polskiego i wykluczył z życia politycznego organizacji. Po tym wyjechał do Londynu i zajął się pracą naukową oraz publicystyczną aż do śmierci.
Publikacje, śmierć i pochówek
Do ważniejszych jego prac należą tekst z 1838 roku "O stanie sprawy demokratycznej w Anglii" oraz opublikowana w 1850 roku "Rzecz o zrozumieniu stanu w Polsce. Kilka słów o wypadkach 1846". W ostatnich latach życia skoncentrował się na pisaniu i badaniach. Zmarł 4 maja 1855 roku w Batignolles w Paryżu. Został pochowany na Cmentarzu Montmartre.
