W Warszawie właściciele lokali położonych na parterze często ponoszą miesięczne opłaty związane z utrzymaniem windy. Prawo wskazuje, że winda może być elementem nieruchomości wspólnej, a koszty jej konserwacji i eksploatacji rozlicza się zgodnie z udziałami właścicieli. W praktyce rozliczenie zależy od statusu prawnego budynku, dokumentacji wyodrębnienia lokali oraz od uchwał podjętych przez wspólnotę lub zasady przyjęte przez spółdzielnię.
Dlaczego właściciele parterów płacą za windę?
Ustawa reguluje udział właścicieli w kosztach zarządu nieruchomości wspólnej. Zgodnie z przepisami, właściciel lokalu posiada udział w częściach wspólnych budynku i uczestniczy w wydatkach związanych z ich utrzymaniem. W praktyce oznacza to, że nawet osoby, które rzadko lub wcale nie korzystają z windy, mogą ponosić część kosztów jej utrzymania, jeśli urządzenie należy do wspólnej własności budynku.
Koszty przypisywane do części wspólnych wynikają z art. 12 ust. 2 i z wykazu wydatków zawartego w przepisach dotyczących zarządu nieruchomością. Podstawowe zasady rozliczeń określają udział właścicieli, a nie bezpośrednia częstotliwość korzystania z urządzeń.
Co wchodzi w skład opłat za windę?
Opłaty związane z windą obejmują nie tylko energię elektryczną zużywaną podczas przejazdów. Do kosztów zalicza się konserwację, obowiązkowe przeglądy techniczne, naprawy, wymianę części oraz działania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa urządzenia. Część wydatków ma charakter stały, co oznacza, że występują niezależnie od liczby faktycznych przejazdów windą.
Montaż nowej windy w budynku również rodzi pytania o partycypację w kosztach. Obowiązek montażu wynika z przepisów dotyczących warunków technicznych; aktualnie wymóg dotyczy budynków wyższych niż 9,5 m, co zwykle odpowiada około czterem kondygnacjom. Rozstrzygnięcie, kto zapłaci za instalację, zależy od decyzji właścicieli oraz od formy prawnej nieruchomości.
Kiedy opłata może być kwestionowana?
Sytuacja prawna różni się w zależności od tego, czy budynki na osiedlu tworzą jedną nieruchomość wspólną, czy też każda klatka albo budynek mają odrębny status prawny. Jeżeli dana winda nie należy do tej części nieruchomości, w której właściciel ma udział, obciążenie kosztami może nie być zasadnicze. Decydujące znaczenie ma wpis w księdze wieczystej, dokumenty wyodrębnienia lokali oraz treść uchwał właścicieli.
Również rozróżnienie między wspólnotą a spółdzielnią ma znaczenie. Wspólnoty stosują zasady wynikające z ustawy o własności lokali, natomiast w spółdzielniach reguły określają przepisy o spółdzielniach mieszkaniowych, statut spółdzielni i wewnętrzne zasady rozliczeń. Każda uchwała o sposobie rozdzielenia kosztów musi być zgodna z obowiązującymi przepisami.
Właściciel, który kwestionuje sposób rozliczenia kosztów windy, może w określonych przypadkach dochodzić swoich praw na drodze sądowej.